strona 888 z 920

Osobypokaż wszystkie

Miejscapokaż wszystkie

Pojęciapokaż wszystkie

Przypisypokaż wszystkie

Szukaj
Słownik
Szukaj w tym dokumencie

Transkrypt, strona 888


846 Słownik skrótów i terminów częściej występujących w tekście

Chewra kadisza (aram. święte bractwo) – bractwo pogrzebowe charytatywnie zajmujące się pochówkiem członków gminy żydowskiej zgodnie z obowiązującym obrządkiem.

Chupa (hebr. baldachim, namiot; żyd. chupe) – baldachim, pod którym odbywa się ceremonia zaślubin.

Cicit (hebr.; żyd. cices) – frędzle na rogach tałesu, przypominające o obowiązku spełniania przykazań.

Czulent – tradycyjna potrawa kuchni żydowskiej spożywana w szabat; rodzaj gulaszu, przyrządzany z mięsa wołowego, z fasolą (często ciecierzycą), cebulą, kaszą jęczmienną lub jaglaną.

Dajan (hebr. sędzia) znawca żydowskiego Prawa, członek sądów rabinackich.

Drejdl (żyd.) – czworokątny bączek ozdobiony literami hebrajskimi, służący do tradycyjnej zabawy w czasie święta Chanuka.

Dybuk (hebr. przylgnięcie) – zawładnięcie ciałem żywej osoby przez ducha zmarłego.

Ejn-Sof (hebr. bez końca) – kabalistyczne określenie nieskończonego Boga.

Erec Israel (hebr. ziemia Izraela) – nazwa Palestyny, z którą Żydzi wiążą swą przeszłość; przedmiot tęsknot Żydów diaspory, zwłaszcza przed utworzeniem państwa Izrael.

Gaon (hebr. znakomitość, geniusz; żyd. goen) – tytuł nadawany wybitnym uczonym talmudycznym.

Gemara (hebr. uzupełnienie, wyjaśnienie) – zbiór rabinicznych komentarzy i uzupełnień do Miszny; część Talmudu.

Goj (hebr. naród, lud) – nie-Żyd lub niewierzący Żyd.

Golus (z hebr. galut, wygnanie, niewola, poniewierka) – pojęcie odnoszące się do sytuacji ludu żydowskiego pozbawionego ojczyzny, wyobcowanego i prześladowanego w krajach osiedlenia.

Hawdala (hebr. oddzielenie, rozróżnienie; żyd. hawdole) – obrzęd zakończenia święta lub szabatu; świeca o kilku knotach, którą zapala się podczas tego obrzędu, nazywana jest świecą hawdalową.

Jesziwa (hebr. posiedzenie; żyd. jesziwe) – wyższa uczelnia religijna.

Jom Kipur (hebr. dzień przebłagania) – dzień pokuty i postu, uznawany za najważniejszy i najbardziej uroczysty dzień w roku. Powszechnie, choć błędnie, nazywany Sądnym Dniem.

Kadisz (aram. święty; żyd. kadesz) – modlitwa wychwalająca Boga, jego wielkość i świętość; kadisz żałobny odmawiany jest w obecności minjanu.

Kidusz ha-Szem (hebr. uświęcenie imienia Bożego) – gotowość do przyjęcia męczeństwa i śmierci za wiarę.

Kinot (hebr. lamentacje, żyd. kines) – poetyckie teksty liturgiczne, których głównym motywem jest opłakiwanie zburzonej Świątyni Jerozolimskiej i innych tragedii narodu żydowskiego. Odmawia się je szczególnie w postny dzień Tisza be-aw.

Kol Nidrej (żyd., aram. wszystkie ślubowania) – modlitwa śpiewana w synagodze w przeddzień Jom Kipur. Unieważnia przysięgi religijne złożone pochopnie lub nieświadomie w minionym roku.

Krija (hebr. rozdarcie, żyd. krije) – gest żałobny rozdarcia szat.

Machzor (hebr. cykl; żyd. machzer) – modlitewnik świąteczny.