RRRR-MM-DD
Usuń formularz

Rada Żydowska w Warszawie (1939-1943)

strona 733 z 858

Osobypokaż wszystkie

Miejscapokaż wszystkie

Pojęciapokaż wszystkie

Przypisypokaż wszystkie

Szukaj
Słownik
Szukaj w tym dokumencie

Transkrypt, strona 733


przeciętną ilość poszczególnych artykułów na 1 osobę
rozkład procentowy ludności wg wysokości spożycia
przeciętną wartość obiektów spieniężanych przez 1 osobę
procent osób w dzielnicy, nie spożywających cukru.


E. WYNIKI ANKIETY
Wyniki ankiety odpowiadają na 4 zagadnienia: określenie wartości energetycznej
spożycia, składu budżetu pod względem artykułów, wartości obiektów spieniężanych i procentu osób nie spożywających cukru.
    1. Wartość energetyczna spożycia. Przeciętna, dzienna wartość energetyczna
artykułów, spożywanych przez 1 osobę w poszczególnych grupach i w ogóle ludności, przedstawia się w sposób następujący:


[4] I grupa – urzędnicy Gminy i Z[akładu] [Zaopatrywania]    – 1665 kal[orii]
II grupa – inteligencja bezrobotna                                          – 1395 kal[orii]
III grupa – rzemieśln[icy] samodzielni                                    – 1407 kal[orii]
IV grupa – robotnicy w szopach                                             – 1229 kal[orii]
V grupa – drobni sklepikarze                                                  – 1429 kal[orii]
VI grupa – sprzedawcy uliczni                                                – 1277 kal[orii]
VII grupa – przewoźnicy                                                         – 1544 kal[orii]
VIII grupa – dozorcy domowi                                                  – 1300 kal[orii]
IX grupa – uchodźcy w punktach                                            – 807 kal[orii]
X grupa – żebracy uliczni                                                        – 784 kal[orii]
                           ogółu ludności                                              – 1125 kal[orii]
Co się tyczy wiarygodności tych wyników, to należy liczyć się z 3-ma poważnymi
źródłami błędów.
Po pierwsze wypełnienie ankiety połączone jest z trudnością dokładnego oszacowania przez badanego ilości skonsumowanych przez niego artykułów. Nie można wymagać od konsumenta, by bez systematycznych badań mógł ustalić z pamięci dokładnie wysokość spożycia miesięcznego. Natomiast czasu na badanie konsumentowi nie pozostawiono, gdyż ankietę przeprowadzono metodą przekrojową. Połączony z tym błąd należałoby uważać w zasadzie za błąd przypadkowy; w związku z tym można by było liczyć na skompensowanie się przy obliczaniu średniej – błędów towarzyszących poszczególnym budżetom. Jednak zachodzi tu obawa, że przy podawaniu niedokładnych zeznań, badany ma skłonność raczej do określania konsumpcji zbyt nisko. Mogło by to ewentualnie wpłynąć na nieznaczne obniżenie wyników ankiety.
Poważniejsze natomiast znaczenie może mieć drugie źródło błędów. Szereg
badanych mógł umyślnie podawać zbyt niską konsumpcję, celem ukrycia prawdziwego standardu życiowego. Anonimowość ankiety miała na celu zapobieżenie temu zjawisku, jednak nie należy się spodziewać, by je całkowicie wykluczyła. Ten drugi